தமிழில் பதிவுகளை நான் எழுத ஆரம்பித்தது கடந்த ஒன்றரை வருடங்களாகத் தான். தமிழில் பதிவுகள் எழுதுகிறேன் என்ற காரணத்தினாலேயே உலகெங்கும் எனக்குக் கிடைத்திருக்கும் நண்பர்கள் ஏராளம். அதிலும், எனக்கு அமீரகத்தில் கிடைத்த நண்பர்களுக்கும் தொடர்புகளுக்கும் காரணம் தமிழில் பதிவெழுதுவதே. பல தரப்பட்ட கருத்துகளையும் பார்வையிட ஒரு தளமாக தமிழ்ப் பதிவுலகம் மாறி வருவது கண்கூடு. சினிமா, பொழுதுபோக்கு மட்டுமல்லாது அறிவியல், தொழில்நுட்பம், சமூகம், வரலாறு, இலக்கியம், சுற்றுச்சூழல் என "தமிழில்" கட்டுரைகளும், கருத்துகளும் காணக்கிடைப்பது பதிவுலகில் தான்!!
இப்படிப் பல துறைகளைப் பற்றியும் தமிழ்ப் பதிவுலகத்தின் வாசகர் வட்டம் எப்படி உள்ளது?
நண்பர்களிடம் விவாதித்ததில் 10000 பேர் படிப்பதே அதிகம் என்று தான் பலரும் கருதுகின்றனர். 7 கோடி மக்கள் பேசும் மொழியில் இயங்கும் ஒரு தளத்தை 10 ஆயிரம் பேர் தான் வாசிக்கிறார்கள் என்பது வருத்தத்திற்குரியதே. ஆங்கிலத்தில் பதிவெழுதி வரும் என் நண்பர்களைத் தமிழில் பதிவெழுதுமாறு கேட்டுக்கொண்டும், தமிழ்மணம், தமிழிஷ் போன்ற திரட்டிகளை அறிமுகப்படுத்தியும் வருகிறேன். அப்படி அறிமுகப்படுத்திய நண்பர்களுள் ஒருவர் இன்று என்னைத் தொடர்புகொண்டு, "என்ன தமிழ் மணம் பேஜைத் திறந்தா ஏதோ சண்டை நடக்கற மாதிரி தெரியுது?" என்றார்.
"ஆமா, ஒரு பிரச்சனை ஓடிட்டு இருக்கு" என்றேன்.
"ஏன்டா, திருந்தவே மாட்டமாடா நம்ம? அரசியல்ல தான் ஏதோ ரவுடிக, படிக்காதவங்க சண்டைப் போடறாங்கன்னா, இங்கேயுமா? இதுல நீ தமிழ்ல எழுத வேற சொல்ற!!..ம்ம்ம் " என்றார்.
அவர் கேட்ட கேள்விகளுக்குப் பதிலளிக்க முடியாமல் விழித்தேன். இது என்னை நோக்கி எழுந்த கேள்விகள். என்னைப் போலவே தமிழில் பதிவெழுதும் நண்பர்கள் அனைவரும் இது போன்ற கேள்வியை எதிர்கொண்டிருக்கக் கூடும். கடந்த ஒரு வருடமாகவே நான் சந்திக்கும் தமிழன்பர்கள் அனைவரையும் தமிழ்மணம் போன்ற திரட்டியைப் படிக்குமாறு கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன்.
அப்படி செவிவழிச் செய்திகளால் தமிழ்மணத்தைப் பார்வையிடும் வாசகர்களும், சில நாட்களாகத் தமிழ்மணத்தில் பிரபலமாகும் பதிவுகளைப் படிப்பவர்களுக்கும், தமிழில் பதிவு எழுத நினைக்கும் அன்பர்களுக்கும் என்ன மாதிரியான எண்ணங்கள் எழும்? தமிழில் பதிவெழுதும் அல்லது பதிவெழுத நினைக்கும் பெண்கள் என்ன மாதிரியான மன உளைச்சலிற்கு ஆளாகியிருப்பார்கள்?
பதிவுலகம் ஒரு பொதுவெளி என்பதை மீறி நட்பு பாராட்ட நினைக்கும் எவருக்கும் சில நாட்களாக நடக்கும் தாக்குதல்கள் ஒரு எச்சரிக்கை மணியாகத் தான் தோன்றியிருக்கும். பதிவுலக நண்பர்கள் சந்திக்கும் சூழ்நிலையில் தன்னைப் பற்றியும், தன் குடும்பத்தைப் பற்றியும் வெளியிடுவது கூட தவறோ என்று நினைக்கத் தோன்றுகிறது. அரசியலில் தான் நாகரிகமின்றி கொ.ப.செ.க்களை வைத்துத் தனிமனிதத் தாக்குதல்கள் நடக்கிறதென்றால், இங்கே படித்தவர்கள் (??) மத்தியிலும் நடப்பது வேதனையானது.
"இல்லீங்க.. ஆமாங்க" என்று மரியாதை நிமித்தமாக "ங்க" போட்டுப் பேசிப்பழகிய எனக்கு பொதுவெளியில் ஒருவரைக் கீழ்தரமான வசவுகளை வெளிப்படுத்திய பதிவைப் பார்த்த பிறகு, "இன்று இவரிற்கு நேர்ந்தது நாளை யாருக்கு வேண்டுமானாலும் நடக்கலாம்" என்றே தோன்றுகிறது. இந்த வசவுகள் ஒரு பெண்ணை நோக்கித் தொடுக்கப்பட்டதைப் பார்த்த பிறகு, எத்தனை தோழிகளை நான் தமிழில் பதிவெழுதப் பரிந்துரைப்பேன்?
தீயினாற் சுட்டபுண் உள்ளாறும் ஆறாதே
நாவினாற் சுட்ட வடு
ஒரு முறை கொட்டிய வார்த்தைகளை எடுக்க முடியாதோ, வலையுலகில் ஏற்றிய விசயத்தையும் அழிக்க முடியாது எனபதை மீண்டுமொரு முறை நமக்கு உணர்த்துவதாக அமைகிறது இந்த சம்பவம்.
சொல்லுக சொல்லிற் பயனுடைய சொல்லற்க
சொல்லில் பயனிலாச் சொல்
என்ற வள்ளுவன் வாக்கை மனதில் நிறுத்தினாலே நாம் பிரச்சனைகளைத்
தவிர்க்க வழி பிறக்கும்.
o
ஆங்கில பதிவுகளின் திரட்டி www.digg.com சென்று பாருங்கள். சில கட்டுரைகள் 5000 வாக்குகள் கூட பெற்றிருக்கும். 5000 வாக்குகள் வாங்கவேண்டுமென்றால் எத்தனை இலட்சம் பேர் படித்திருக்க வேண்டும்? பல்லாயிரக்கணக்கானோர் ஒரு மொழியைப் பயன்படுத்தும் பொழுது, அம்மொழியில் படைப்புகளைப் படைக்கும் பொழுது தான் அம்மொழி வளரும். ஆங்கிலத்தில் உள்ள கட்டுரைகளைப் போல தமிழிலும் படைப்புகள் வரவேண்டுமென்றால் பல்துறையைச் சேர்ந்தவர்களும் வரவேண்டும். இங்கே நடந்து வரும் விசயங்களைப் பார்த்த பிறகு எத்தனை பேர் தமிழில் படைப்புகளை எழுத வருவார்கள்?
o
இனி வரும் காலத்தை சமூக ஊடகங்களில் (Social Media) காலமாக பெரும்பாலான ஆராய்ச்சிகள் கூறுகின்றன. பிளாக்கர், ஃபேஸ்புக், டிவிட்டர் போன்ற சமூக ஊடகத் தளங்களில் தான் அடுத்த வளர்ச்சி இருக்கிறது என்கின்றனர்.
* சில காலம் முன்புவரை www.naukri.com ல் வேலைக்கு ஆட்களைத் தேடியவர்கள் இன்று சமூக ஊடகத் தளமான லிங்க்ட் இன்னைத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளனர்.
* சில காலம் முன்பு வரை சந்தை ஆராய்ச்சி நிறுவனங்களை நம்பி வந்து பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் இன்று ஃபேஸ்புக், டிவிட்டர் போன்ற தளங்களில் விவாதிக்கும் விசயங்களைப் பார்க்க ஆரம்பித்துள்ளார்கள்.
*கூகுள் வழியாகவும், இணையதள விளம்பரங்கள் மூலமாக வாடிக்கையாளர்களைச் சென்றடைய நினைத்த பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் இன்று பிளாக்கர், ஃபேஸ்புக் போன்ற சமூக ஊடகங்களின் வாய்வார்த்தையை (Word or Mouth) நம்ப ஆரம்பித்துள்ளனர்.
இப்பொழுது ஆங்கில பதிவுத்தளங்களைப் பார்வையிட ஆரம்பித்துள்ள வணிக நிறுவனங்கள் சில ஆண்டுகளில் வட்டார மொழிகளையும் பார்வையிட ஆரம்பிப்பார்கள். அப்படி பார்வையிட ஆரம்பிக்கும் பொழுது நம் மொழியிலும் பல துறைகளிலும் சிறந்த ஆய்வுகள், விவாதங்கள் எல்லாம் வந்தால் தான் கணக்கில் எடுக்கும் நிலைவரும். அதைவிடுத்து... :((
சமூக ஊடகங்களுக்கு கோடிக்கணக்கான கண்கள் உண்டு. அவை நம்மைப் பார்வையிட்டுக்கொண்டேயிருக்கின்றன. அதை நாம் எப்படிப் பயன்படுத்தப் போகிறோம்?
